Mavi Anadolu Gecelerinde Manyetik Tek Kutuplu Düşler, Bilim ve Şiir II. Cilt | Magnetic Monopole Dreams in Blue Anatolian Nights, Science and Poetry, Volume II
Mavi Anadolu Gecelerinde Manyetik Tek Kutuplu Düşler başlığına evrilmeden önce, Bilim ve Şiir II. Cilt, taslak bir çalışma olarak aşağıdaki bağlantı üzerinden tanıtılmıştı. Bu metin, çizimlere, kavramsal eskizlere ve ana temaya dair ipuçları barındıran; bir bakıma codex peri phusio işlevi gören öncül bir yapı niteliğindedir.
“Doğa Üzerine” başlığıyla başlayan bu düşünsel ve poetik yolculuk, bugün farklı bir ad altında, ancak aynı epistemolojik ve estetik doğrultuda ilerleyerek okuyucuyla buluşmaktadır. Değişen yalnızca başlık değil; derinleşen anlatım, yoğunlaşan kavramsal örgü ve daha belirgin hâle gelen mitos–logos kesişimidir.
Bu süreç içerisinde, projeye ait seçili şiirler 2025 yılı boyunca Yerli Bilimkurgu Yükseliyor dergisinde yayımlanmış ve Demokritos’un Çocukları (Spotify) podcastinde yer alarak, eserin gelişen söyleminin kamusal alandaki önemli yansımalarını oluşturmuştur.
-
Before evolving into Magnetic Monopole Dreams in Blue Anatolian Nights, Science and Poetry, Volume II had been introduced in draft form through the link below. This preliminary work functioned, in a sense, as a codex peri phusio—containing drawings, conceptual sketches, and clues regarding the central themes of the project.
What began under the title On Nature now reaches the reader under a different name, yet along the same epistemological and aesthetic trajectory. It is not merely the title that has changed, but the narrative has deepened, the conceptual architecture has grown more intricate, and the intersection between mythos and logos has become more distinctly articulated.
Within this process, selected poems from the project were published in 2025 in the magazine Yerli Bilimkurgu Yükseliyor and featured in the Democritus’ Children (Demokritos'un Çocukları - Spotify Turkish-English) podcast, marking key public articulations of the work’s evolving discourse.
CODEX PERI PHUSIO
https://burakcemcoskun.blogspot.com/2025/02/srada-ne-var-bilim-ve-siir-ii-cilt-doga.html
ÖZET
Anadolu
doğa bilimcilerinin mirası; modern fizik, nükleer fizik, kozmik ışınlar,
kuantum elektrodinamiği, nötron yıldızı fiziği, astrofizik, kozmoloji,
diferansiyel geometri, topoloji ve yüzey teorisiyle buluşuyor. Süprematizm,
metafizik, şiir ve felsefenin kesişiminde filizlenen bu eser, doğayı, bilimi ve
düşünceyi yeni bir anlatı düzleminde bir araya getiriyor. Matematiksel ve
geometrik çözüm uzaylarında yarım kalan buluşmalar, Hilbert uzayında
tamlaşmalarla sonlanırken; doğa üzerine aşkın düşünceler ve yönteme karşı
kalkışmalar, eserin özünü biçimlendiriyor.
Topolojik
ve cüretkâr bir postulat gibi yükselen bu yapıt, yeşermeyi bekleyen mavi bir
düşü, soyut olanla doğada bulunanın etkileşimi üzerinden yeniden kurguluyor.
Anadolu doğa bilimcilerinden çağdaş düşünürlere uzanan bu yolculuk, “Doğa
Üzerine” şiirsel bir şölen olarak tezahür ediyor. Mavi Anadolu’yu çağdaş bir
bilimsel yorumla buluşturan eser, doğa üzerine bir postulatı şiirsel bir dille
öne sürerken; iyon fiziği enstitüsü hülyasını envai mavi şiirlerle harmanlıyor.
Mitos ile
logos arasında etkileşimli bir köprü kurmayı amaçlayan bu kitap, Anadolu doğa
bilimcilerinden aldığı ilhamla çağdaş bilimsel düşünceyi şiirsel ahenk içinde
yeniden Mavi Anadolu’yla buluşturuyor.
EK
Bu eser,
modern bilimin en güncel alanlarını, kuantum elektrodinamiği, nötron yıldızı
fiziği, diferansiyel geometri ve kozmolojiyi, şiirsel bir dilin derinliğiyle
buluşturan ilk çalışmalardan biridir. Mavi Anadolu’nun kadim doğa bilinciyle
çağdaş fiziğin soyut yapısını bir araya getirerek, mitos ile logosa, duyum ile
deneye, bilim ile şiire benzersiz bir köprü kurar. Şiir, felsefe ve bilimin
aynı denklemde buluştuğu bu özgün eser, hem bilimsel düşünceye hem de edebî
dile yeni bir boyut kazandıracaktır.
Burak Cem Coşkun tarafından kaleme alınan bu eser, teorik fizik ile lirik anlatımı birleştiren disiplinlerarası bir şiir seçkisidir. Yazar, Antik İyonya felsefesinden modern astrofiziğe uzanan geniş bir yelpazede, doğanın matematiksel düzenini edebi bir dille yeniden yorumlar. Metinlerde kuantum mekaniği, kozmoloji ve nötron yıldızları gibi bilimsel temalar; Anadolu’nun tarihsel mirası ve mitolojik imgelerle harmanlanarak sunulur. Özellikle "Mavi Anadolu" ülküsü etrafında şekillenen dizeler, rasyonel bilgi ile sanatsal hayal gücü arasındaki keskin sınırı ortadan kaldırmayı hedefler. Eserin genel yapısı, evrenin holografik ve geometrik sırlarını şiirsel bir manifesto aracılığıyla okuyucuya aktarır. Sonuç olarak bu kaynak, bilimsel metodoloji ile felsefi derinliğin estetik bir düzlemde buluştuğu özgün bir edebi çalışmayı temsil eder.
ABSTRACT
The legacy of Anatolian natural philosophers converges with modern physics, nuclear physics, cosmic rays, quantum electrodynamics, neutron star physics, astrophysics, cosmology, differential geometry, topology, and surface theory. Emerging at the intersection of Suprematism, metaphysics, poetry, and philosophy, this work brings nature, science, and thought together within a new narrative plane. In mathematical and geometrical solution spaces, encounters left incomplete culminate in acts of completion within Hilbert space; transcendent reflections on nature and insurrections against method shape the very essence of the work.
Rising like a bold and topological postulate, the work reconstructs a blue dream awaiting germination through the interaction between the abstract and what is immanent in nature. This journey, extending from Anatolian natural philosophers to contemporary thinkers, manifests itself as a poetic symposium On Nature. Bridging Blue Anatolia with a contemporary scientific interpretation, the work advances a poetic postulate on nature, intertwining the reverie of an ion physics institute with an abundance of blue-hued poems.
Aiming to establish an interactive bridge between mythos and logos, this book, drawing inspiration from Anatolian natural philosophers, reunites contemporary scientific thought with Blue Anatolia through poetic harmony.
ADDENDUM
This work stands among the earliest to unite the most advanced domains of modern science, quantum electrodynamics, neutron star physics, differential geometry, and cosmology, with the depth of a poetic language. By bringing together the ancient natural consciousness of Blue Anatolia and the abstract structures of contemporary physics, it constructs a singular bridge between mythos and logos, sensation and experiment, science and poetry. This original work, in which poetry, philosophy, and science converge within the same equation, promises to introduce a new dimension to both scientific thought and literary expression.
Authored by Burak Cem Coşkun, this work is an interdisciplinary poetry collection that unites theoretical physics with lyrical narration. Drawing upon a broad spectrum ranging from Ancient Ionian philosophy to modern astrophysics, the author reinterprets the mathematical order of nature through a literary lens. Within the texts, scientific themes such as quantum mechanics, cosmology, and neutron stars are interwoven with Anatolia’s historical heritage and mythological imagery.
Verses shaped in particular around the ideal of “Blue Anatolia” seek to dissolve the rigid boundary between rational knowledge and artistic imagination. The overall structure of the work conveys the holographic and geometrical secrets of the universe to the reader through a poetic manifesto. Ultimately, this volume represents an original literary endeavor in which scientific methodology and philosophical depth converge on an aesthetic plane.
.png)
SLIDES
MY BLUE DREAM
.png)
Burak Cem Coşkun’un Mavi Anadolu Gecelerinde Manyetik Tek Kutuplu Düşler adlı eseri, modern astrofiziğin rasyonel dili olan Logos ile Anadolu’nun kadim sezgiselliği olan Mitos'u birleştiren, bilimle şiirin aynı kozmik örüntüde buluştuğu entelektüel bir uyanış manifestosudur. Ayvalık’ın yontulmuş kayalıklarından Tartu’nun sisli gecelerine, Stockholm’ün ayazından Bonn’un taşkın nehirlerine uzanan bu edebi yolculuk; nötron yıldızlarının süper-yoğun fiziğini Thales’ten Anaksagoras’a uzanan İyon mirasıyla harmanlayarak doğanın irrasyonel oranlarını "gerçeğin geometrisi" olarak yeniden tanımlar. Milet ve Karya’nın kıyılarında bir İyonya Fizik Enstitüsü kurma hayaliyle somutlaşan "Mavi Düş" vizyonu, bilimi soğuk bir teknik disiplin olmaktan çıkarıp Türkçenin ve bu toprakların öz hayal gücüyle evrenin derinliklerini kucaklayan, "İyon sabahlarını" selamlayan lirik ve "ince ayarlı" bir hakikat arayışına dönüştürür.
Mikro-kozmostan makro-kozmosa uzanan bu arayışta Coşkun, nötron yıldızlarının kalbindeki "nükleer makarna" (nuclear pasta) yapılarından de Sitter uzayının holografik sınırlarına kadar evreni bir bütün olarak kucaklar. Bu vizyon, sadece laboratuvarlara hapsolmuş bir teknik değil; Tartu’nun sisli katedralinden Karlova’nın karanlık rahibesine, Stockholm’ün buz tutmuş iskelelerinden Pamfilya’nın zirvelerindeki iz odalarına kadar sinmiş melankolik bir keşif ruhudur. Onun "Mavi Düşü", kadim zeytin ağaçlarının gölgesinde doğrusal olmayan denklemleri çözen, Türkçenin lirik gücüyle kuarkların kromodinamik renklerini fısıldayan ve "uzaylı işi" denilen o yüksek hakikati Anadolu'nun bağrına, "yurdun neferlerine" geri veren bir gelecek inşasıdır. Son tahlilde, kuyruğunu yiyen kozmik bir yılan (Oroboros) gibi kendi köklerine dönen bu düşünce sistemi, "Mavi Uygarlık" uyanışıyla her şeyin aktığı o ebedi nehirde yeni bir İyon sabahını müjdelemektedir.
Burak Cem Coşkun’un düşünce evreni, "Doğa Üzerine" başlığı altında üç temel sütundan oluşan entelektüel bir üçgen üzerine kuruludur. Bu yapı, yazarın bilimsel veriyi edebi bir derinlikle nasıl işlediğini gösteren bir harita niteliğindedir.
Coşkun'un eserlerinde bu üçgeni oluşturan bileşenler şunlardır:
1. Anadolu Doğa Şiirleri (Phusio-Logos)
Üçgenin ilk köşesi, Anadolu’nun antik mirasına ve rasyonel düşüncenin köklerine dayanır.
- Antik Bilgelik: "Phusio-Logos" başlığı altında Thales (Su Üstadı), Anaksimandros (Apeiron Üstadı) ve Herakleitos (Akıl Üstadı) gibi isimlerin düşünceleri şiirsel bir dille yeniden yorumlanır.
- Mitos ve Logos: Bu bölüm, doğanın yasalarını (Logos) antik anlatıların sezgiselliğiyle (Mitos) buluşturur.
- Kozmik Örüntü: Coşkun, bu şiirlerle tabiatın sınırında dolaşan dervişler ile bilim insanlarının aynı kozmik örüntüde birleştiğini savunur.
2. İnce Ayar Şiirleri (Kozmolojik Ufuk)
Üçgenin ikinci köşesi, modern teorik fiziğin ve astrofiziğin sınırlarını temsil eder.
- Teorik Fizik Kavramları: Bu bölümde "de Sitter uzayı", "holografik evren" ve "negatif eğimli geceler" gibi ileri fizik kavramları, bireyin iç dünyasını ve yalnızlığını anlatmak için birer metafor olarak kullanılır.
- Tanrı’nın Sıfıra Böldüğü Yer: Evrenin ve zamanın başlangıcındaki tekillik (sıfır noktası), imkansızın ve sonsuzun arandığı edebi bir mekâna dönüştürülür.
- Geometrik Hakikat: Doğanın irrasyonel oranları, "gerçeğin geometrisinin bir manifestosu" olarak kabul edilir.
3. Aşkın Şiirler (Duygusal ve Entelektüel Sentez)
Üçgenin üçüncü köşesi, rasyonel olan ile duygusal olanın en üst düzeyde birleştiği "Aşkın" (transcendent) alandır.
- Fizik ve Duygu Sentezi: "Fazilet-i meşrûanın fevkinde keder ve foton" gibi ifadelerle, fiziksel gerçeklikler (foton) ile insani duygular (keder) iç içe geçer.
- Bağlantısal Yapı: "Akl-ı Perişân" gibi eserlerde, karadeliklerden yayılan zamansız çığlıklar ile insan bilinci arasındaki bütünsel ve bağlantısal yapı sorgulanır.
- Ziyân-î İntikâl: Işık konisinden evvelki zamanı ve "hunî-i kader" (kader hunisi) içindeki hapsolmuş metrikleri işleyerek, insanın evrendeki yerini aşkın bir perspektifle ele alır.
Sentez: Postülat (ROSE) ve Üçgenin Merkezi
Coşkun, bu üç alanı (Anadolu Doğa, İnce Ayar ve Aşkın Şiirler) bir diyagramda birleştirerek "Postülat (ROSE - Rastgele Organize Yapısal Bütünler)" kavramına ulaşır. Bu sentezde:
- Kandinsky şiir ve Mitos tarafını, C.T.R. Wilson (bulut odasının mucidi) ise bilim ve Logos tarafını temsil eder.
- Sonuç olarak ortaya çıkan "Mavi Uygarlık" vizyonu, asırlık zeytinler arasından modern teleskoplarla evreni izleyen, fiziğin doğrusal olmayan çözümlerini Anadolu’nun kıyılarında tartışan bir gelecek kurgusudur.
REVIEW
Burak Cem Coşkun’s Magnetic Monopole Dreams in the Blue Anatolian Nights is an intellectual manifesto of awakening in which the rational language of modern astrophysics—Logos—converges with the ancient intuitive spirit of Anatolia—Mythos, allowing science and poetry to meet within the same cosmic pattern. This literary journey, stretching from the sculpted rocks of Ayvalık to the misty nights of Tartu, from the icy air of Stockholm to the overflowing rivers of Bonn, blends the super-dense physics of neutron stars with the Ionian heritage from Thales to Anaxagoras, redefining the irrational ratios of nature as the “geometry of truth.” The vision of the “Blue Dream,” embodied in the idea of founding an Ionian Institute of Physics on the shores of Miletus and Caria, transforms science from a cold technical discipline into a lyrical and “fine-tuned” quest for truth—one that embraces the depths of the universe through the imagination of the Turkish language and these lands, and salutes the “Ionian mornings.”
In this search that extends from the microcosm to the macrocosm, Coşkun embraces the universe as a whole—from the “nuclear pasta” structures at the heart of neutron stars to the holographic horizons of de Sitter space. This vision is not merely a technique confined to laboratories; it is a melancholic spirit of exploration that permeates everything from the misty cathedral of Tartu to the dark nun of Karlova, from the frozen piers of Stockholm to the hidden chambers on the peaks of Pamphylia. His “Blue Dream” is the construction of a future that solves nonlinear equations in the shade of ancient olive trees, whispers the chromodynamic colors of quarks with the lyrical power of Turkish, and returns that “alien-like” higher truth to the heart of Anatolia, to “the soldiers of the homeland.” In the final analysis, this system of thought—like a cosmic serpent devouring its own tail (Ouroboros)—returns to its roots and, with the awakening of the “Blue Civilization,” heralds a new Ionian morning in that eternal river where everything flows.
Burak Cem Coşkun’s intellectual universe, gathered under the heading “On Nature,” is built upon an intellectual triangle composed of three fundamental pillars. This structure serves as a map showing how the author processes scientific data with literary depth.
In Coşkun’s works, the components forming this triangle are as follows:
1. Anatolian Nature Poems (Phusio-Logos)
The first corner of the triangle rests on Anatolia’s ancient heritage and the roots of rational thought.
Ancient Wisdom: Under the title “Phusio-Logos,” the ideas of figures such as Thales (the Master of Water), Anaximander (the Master of the Apeiron), and Heraclitus (the Master of Reason) are reinterpreted in a poetic language.
Mythos and Logos: This section brings together the laws of nature (Logos) with the intuitive power of ancient narratives (Mythos).
Cosmic Pattern: Through these poems, Coşkun argues that dervishes wandering at the edge of nature and scientists are united within the same cosmic pattern.
2. Fine-Tuning Poems (Cosmological Horizon)
The second corner of the triangle represents the frontiers of modern theoretical physics and astrophysics.
Concepts of Theoretical Physics: In this section, advanced concepts such as “de Sitter space,” the “holographic universe,” and “negatively curved nights” are used as metaphors to express the individual’s inner world and solitude.
Where God Divides by Zero: The singularity at the beginning of the universe and time (the zero point) is transformed into a literary space in which the impossible and the infinite are sought.
Geometric Truth: The irrational ratios of nature are accepted as “a manifesto of the geometry of truth.”
3. Transcendent Poems (Emotional and Intellectual Synthesis)
The third corner of the triangle is the “Transcendent” realm, where the rational and the emotional merge at the highest level.
Synthesis of Physics and Emotion: With expressions such as “sorrow and photon beyond the virtue of the lawful,” physical realities (the photon) and human emotions (sorrow) are intertwined.
Relational Structure: In works such as Akl-ı Perişân (The Distraught Mind), the holistic and relational structure between the timeless screams emitted by black holes and human consciousness is questioned.
Ziyân-î İntikâl: By dealing with the time before the light cone and the metrics trapped within the “funnel of fate” (hunî-i kader), the human place in the universe is approached from a transcendent perspective.
Synthesis: Postulate (ROSE) and the Center of the Triangle
By uniting these three domains (Anatolian Nature, Fine-Tuning, and Transcendent Poems) in a single diagram, Coşkun arrives at the concept of the “Postulate (ROSE – Randomly Organized Structural Ensembles).” In this synthesis:
Kandinsky represents the side of poetry and Mythos, while C. T. R. Wilson (the inventor of the cloud chamber) represents the side of science and Logos.
The resulting vision of the “Blue Civilization” is a future imagination in which the universe is observed through modern telescopes among centuries-old olive trees, and the nonlinear solutions of physics are debated on the shores of Anatolia.
Telif
.png)
Comments
Post a Comment